วันก่อน ตามนายไปถ่ายละคร เอ้ย ไม่ใช่ ไปอัดรายการ Click Zone ที่ Air Orchid ออกอากาศทางช่อง NBT ก็เลยมีภาพเบื่องหลังการถ่ายทำมาให้ดูกันเล็กน้อย บอกไว้ก่อนว่าไม่ได้เข้ากล้อง ชอบอยู่เบื่องหลัง

กล้องมือถือ ภาพก็เลย ฟุ้งหน่อยๆ

ขายครับ อยากได้ต้นไหน หยิบเลย ราคา 60 - 600

รู้สึกอันนี้จะ กระถางล่ะ 100

อันนี้ไม่ขาย โชว์อย่างเดียว

อันนี้ 60 บาท

อันนี้ จำราคาไม่ได้

เยอะแยะมากมาย อยากได้ แต่ไม่มีตัง

ซุ้มกล้วยไม้ ทำไมมันมืดจัง

สวยป่าว

อันนี้ การบินไทย

ขอแบบ ชัดๆ

หลังจากที่ทั้งกอง รอพิธีกรขับรถหลงอยู่ชั่วโมงกว่าๆ ในที่สุด เข้าก็มาถึง

แต่งหน้าเสร็จก็ถ่ายซีนเข้ารายการกันก่อนเลย

ซักซ้อมคิวซีนต่อไป

ไม่อยากบอกว่า วันนั้นมีกองถ่าย 2 ก่อนมาชนกัน แล้วกองของผมมันเป็นรายการที่ไม่ดัง ไม่มีพิธีกรที่เป็นดารา สถานะก็เลยเป็นลูกเมียน้อย พอมารู้อีกทีว่า กองถ่ายอีกกองนั้นมีพิธีกรที่เป็นดารา สถานะก็เลยถูกลดลงไปเป็น ลูกคนใช้ทันที

ดูพิธีกรของอีกกองสิ โดนหงำเลย

ตอกย้ำ

ถ่ายกันต่อ ไม่สนใจ ลูกคนใช้ต้องอดทน

ก็ถ่ายกันไปเรื่อยๆ

ซับเหงื่อ ร้อนมากมาย

เชื่อไหมว่า คนทั้งกองของผม มีแค่นี้ คนซ้ายสุดนั้น ผู้กำกับ แล้วก็ ตากล้อง 2 ผู้ช่วย 1 แต่งหน้า 1 ประสานงาน 1 แขกรับเชิญ 1 พิธีกร 1

อากาศร้อนทำพิษ เลยต้องนั้งกันแล้ว

รูปนี้ ของบอกว่า ทั้งกองลงไปกองอยู่บนพื้นกันหมดเลย ยกเว้นตากล้องที่ต้องทนยืน ทนก้ม

อาการแต่ล่ะคนนั้น เซ็ง เพราะโดนอีกกองหงำไปหมด

เมื่อยไหมพี่ ก้มเก่งจริงๆ

คนถ่ายก็ถ่ายไป คนที่อยู่เบื่องหลังก็เล่นกันไป

ก่อนกลับ แวะกิน ง้วนลูกชิ้นปลาน้ำใสที่ 1 (ไม่เข้าใจ ทำไมต้องมี ที่ 1) อยู่หน้ามหิดล ศาลายา ขอบอกว่า อร่อยมาก ราคาก็พอรับได้ (รูปดาราที่มากินเต็มร้านเลย) ในรูปก็เป็น เส้นปลาเย็นตาโฟ ได้อย่างเยอะ

ใครสนใจรายการก็ติดตามกันได้น่ะครับกับรายการ Click Zone ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16.10 - 16.35 ทางช่อง NBT แต่ของผมจะเป็นตอน "กล้วยไม้ งามได้ด้วยซอฟต์แวร์" ยังไม่รู้ว่าจะ on air อาทิตย์ไหน ต้องติดตามกันเอาเองน่ะเธอว์

ของแถม ลายแทงไป Air Orchid กับ ง้วนลูกชิ้นปลาน้ำใสที่ 1

Air Orchid

ง้วนลูกชิ้นปลาน้ำใสที่ 1

ผมก็ไม่ถนัดเรื่องงานศิลป์เท่าไหร่ ยิ่งวาดเขียนนี่ ห่วยสุดๆ แต่ก็อยากลองเปรียบงานจิตรกรรม กับการเขียนโปรแกรมดู

อ้างอิงจาก wikipedia

จิตรกรรม เป็นงานศิลปะที่แสดงออกด้วยการวาด ระบายสี และการจัดองค์ประกอบความงามอื่น เพื่อให้เกิดภาพ 2 มิติ ไม่มีความลึกหรือนูนหนา จิตรกรรมเป็นแขนงหนึ่งของทัศนศิลป์ ผู้ทำงาน จิตรกรรม มักเรียกว่า จิตรกร

จิตรกรแต่ละท่านก็มีแนวหรือเทคนิคที่(อาจจะ)แตกต่างกันออกไป ซึ่งก็ต้องผ่านการฝึกฝนจนชำนาญ และนำมาใช้กับงานชิ้นนั้นๆ จนเป็นชิ้นงานออกมา เมื่องานนั้นถูกแสดงให้ผู้อื่นได้รับชม บางคนอาจจะว่าสวย เยี่ยม มีพลัง ต่างๆ น่าๆ เกินจะบรรยาย หรือถ้างานนั้นไม่ใช่แนวของคนดูคนนั้น คำวิจารณ์ก็จะเป็นไปอีกแบบ หรือถ้างานนั้นมีพลังจริงๆ จนสามารถสื่อสารให้ทุกคนเข้าใจได้ ก็ถือว่า(คง)ประสบผลสำเร็จแล้ว
ลองมาดูการเขียนโปรแกรมบ้าง ถ้าจิตรกรมีกระดาษในการวาดรูป โปรแกรมเมอร์ก็มี Text Editor ซึ่งมันก็ว่างๆ เหมือนกัน การจะทำให้หน้าว่างๆ เป็นโปรแกรมขึ้นมาได้นั้น ก็ต้องผ่านการฝึกฝนภาษาคอมพิวเตอร์แต่ละภาษา จนเกิดความชำนาญ และสร้างสรรค์เป็นโปรแกรมขึ้นมา ชิ้นงานก็นำไปส่งลูกค้า จะสวยงามถูกใจหรือไม่ ก็คงขึ้นอยู่กับคนออกแบบหน้าตาของระบบนั้น

แล้วใครจะมาชมความงามของโค๊ดท่านหล่ะ ถ้าไม่ใช่เพื่อนร่วมงาน

โค๊ดเหล่านั้นจะสามารถสื่ออะไรแก่ผู้ร่วมงานหรือผู้สานต่องานบ้าง เรารู้ได้ไงว่าโค๊ดงั้นสวยงามราวกับจิรกรชั้นเอก บรรเลงลวดลายบนพื้นผ้าหรือกระดาษ หรือเละ มั่วจนทนดูไม่ได้

จากที่เห็นผ่านมา โดยส่วนมาก เมื่อมีคนอื่นมา Review โค๊ดของเรา

แม่... ไม่รู้เรื่องเลยหว่ะ มันเขียนไรหว่ะ

หรือ

แม่... เขียนใหม่ยังจะง่ายกว่าแกะโค๊ดพวกนี้

เพื่อให้เห็นภาพง่ายขึ้น ก็ดูภาพนี้

ที่มา osnews

หรือว่าเขาเหล่านั้นก็มี ศิลป์ในการเขียนโปรแกรม แต่เพราะโดนเวลาบีบบังคับ หรือทำงานได้ไม่ตรงตามเป้าที่วางไว้ จึงมีคำหนึ่งว่า

ทำๆ ไปก่อน ค่อยกลับมาแก้ใหม่

วันนี้นั้งเล่น Facebook ไปมา เจอรูปของคนนี้เข้า

หมาร้อน ของแท้
ขำ...

ใครไปงานครั้งนี้ ต้องทรหดอดทน เพราะต้องเดินทางด้วยรถไฟชั้นสามเป็นระยะเวลา 12 ชั่วโมงเต็มทั้งขาไปและขากลับ ต้องนอนกองกันห้องหนึ่งไม่ต่ำกว่า 5 คน ต้องใช้ห้องน้ำแบบรวมที่น้ำไหลบ้างไม่ไหลบ้าง สารพัดแห่งความลำบากที่ได้รับ แต่โดยภาพรวมแล้ว บอกได้คำเดียวว่าสนุกมาก เป็นประสพการณ์ที่ลืมไม่ลงเลยล่ะ

ในครั้งนั้น มีสมาชิกไปกันเกือบๆ 20 คน (ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะ 19 คนน่ะ) และมีเรื่องราวต่างๆ มากมายเกิดขึ้น ไว้จะมาเล่าอีกที ตอนนี้ของเอารูปลงก่อนล่ะกันน่ะ

มาถึงตอนเช้า ก็โดนไอ้ 3 ตัวข้างล่างมัน request มาเป็นรูปแรกของงานเลย โดยเฉพาะไอ้ตัวตรงกลาง เพื่ออะไร!

สามเกลอ ลี่ ปุ้ย ออย

ภูมิใจมาก ชนกลุ่มน้อย ม.อุบล

บัก Artz มันหล่อ

หน้าตาดีที่สุด ในกลุ่มชน

เอางานถือธงไปเลยเมิง

สังเกตุทิศทางการมองของแต่ล่ะตัว

ชนกลุ่มน้อย ทั้งหมด ที่ไป ก็มีกันแค่นี้แหละ

เป้าหมายการมองของรูปด้านบน

เด่นมากพี่เสื้อเหลือง

เจ้าภาพ

บูดได้อีก หน้าคนถือป้าย

• เอาไป 12 รูปก่อน เดี๋ยวมาต่อ มีอีกเยอะมาก
• ภาพจะเบลอหน่อยๆ เพราะแสงไม่พอ ขาตั้งก็ไม่มี ISO-400 นี่ก็สูงสุดเท่าที่ทำได้แล้ว
• ภาพต้นฉบับก็เล็กเท่านี้แหละ มี Memory 256 MB แต่ต้องรับภาระเก็บภาพทั้งหมดตลอดระยะเวลาหลายวัน

รูปที่ 1-12

เก่าทั้งนั้น จะไปหามาจากไหนได้เนีย

เอารูปบรรยากาศในร้านมาให้ดู

Pink Lemon

ป๋องคุง สุดหล่อ

หมึกไข่ พอดีมีโปรโมชั่น จาก 199 ลดเหลือ 99 ก็เลย ซัดซะ

ข้าวผัดกุ้ง เหลือแต่กุ้ง เอาไว้ตบท้าย จากเล็ก กินได้แค่คนเดียวอิ่ม ราคาเบาๆ 35 บาท

เก็กซะ

มือ guitar กะ piano วง I-Zax วันนี้วันเสาร์ เลยเป็นสองคนนี้ แต่ถ้าวันศุกร์ จะเป็น พี่ Zax วง I-Zax

อันนี้ Strawberry ที่จริงมี Blue Hawaii อีกอัน แต่ลืมถ่าย

ร้านนี้ ออกแนว ชิลชิล นั้งสบาย มียุงนิดหน่อย เพราะร้านเปิดโล่งมองข้างหน้าเห็นทะลุไปถึงลานจอดรถข้างหลัง คนในร้านส่วนใหญ่จะอยู่ในวัยที่เพิ่งทำงาน ราคาอาหารก็ไม่แพง อยู่ในระดับกลางๆ 30 ถึง 120 บาท มีวงดนตรีประจำ เล่นเพลงตามคำขอ ถ้าเล่นได้ก็เล่น เล่นไม่ได้ก็พยายามแถไปจนได้ล่ะน่ะ เหอะๆ

พักสักครู่ แล้วกลับมาดูแผนที่กันครับ

ชื่อร้าน - เหล้าปี่
ที่ตั้ง - ระหว่างซอยรามคำแหง 164 และ รามคำแหง 166
แผนที่

ดู สถานที่กิน ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

ปล. วันนี้เก็บไปได้ 3 รสเอง ต้องไปเก็บเควสต่อวันหลัง เอาให้ครบ